طلا: لطفا صبرکنید
دلار: لطفا صبرکنید
بیتکوین: لطفا صبرکنید
بورس: لطفا صبرکنید
تمام سکه: لطفا صبرکنید
نیم سکه: لطفا صبرکنید
ربع سکه: لطفا صبرکنید
تتر: لطفا صبرکنید
یورو: لطفا صبرکنید
طلا: 19,138,200 تومان
دلار: 194,500 تومان
بیتکوین: 64,788 دلار
بورس: 4,777,284
تمام سکه: 185,400,000 تومان
نیم سکه: 97,120,000 تومان
ربع سکه: 54,670,000 تومان
تتر: 196,159 تومان
یورو: 223,050 تومان
تاریخ انتشار: ١۴۰۵/۶/١۷
۲۲ بازدید
مدت مطالعه: ١۲ دقیقه
۰ نظر
اگر در زمان ساختوساز یا اجرای فونداسیون با اصطلاح «شناژ» مواجه شده باشید، احتمالاً این سؤال برایتان پیش آمده که شناژ چیست و چه نقشی در ساختمان دارد؟ شناژ یا کلاف، بسته به نوع سازه و سیستم باربر ساختمان، برای ایجاد ارتباط و یکپارچگی میان بخشهای مشخص سازه مورد استفاده قرار میگیرد.
شناژ معمولاً بهصورت یک عضو بتنآرمه اجرا میشود و میتواند در قسمتهای مختلف ساختمان، از جمله محدوده فونداسیون یا در ترازهای مشخص سازه، کاربرد داشته باشد. البته محل اجرا، ابعاد، تعداد میلگرد و جزئیات آرماتوربندی شناژ برای تمام ساختمانها یکسان نیست و باید بر اساس نقشه سازه و ضوابط فنی پروژه تعیین شود.
در این مقاله بررسی میکنیم که شناژ چیست، چه انواعی دارد، شناژ افقی و قائم چه تفاوتی دارند، شناژ چگونه اجرا میشود، آرماتوربندی آن چگونه انجام میشود و چه تفاوتی با فونداسیون و کلاف دارد.
شناژ در ساختمان به عضوی گفته میشود که برای کلاف کردن و ایجاد ارتباط میان بخشهای مشخص سازه طراحی و اجرا میشود.
اگر بخواهیم مفهوم شناژ را خیلی ساده بیان کنیم، میتوان آن را به یک عضو رابط تشبیه کرد که بخشهایی از ساختمان را طبق طراحی سازه به یکدیگر متصل میکند تا سیستم موردنظر عملکرد یکپارچهتری داشته باشد.
شناژ میتواند در سیستمهای مختلف سازهای کاربرد داشته باشد و شکل اجرای آن نیز به نوع ساختمان بستگی دارد. برای همین نمیتوان یک اندازه، تعداد میلگرد یا روش اجرای ثابت را برای همه شناژها در نظر گرفت.
نکته مهم: شناژ را نباید با فونداسیون، ستون یا تیر یکی دانست. هرکدام از این اعضا وظیفه و جزئیات طراحی متفاوتی دارند.
شناژبندی به فرآیند اجرای کلافها و اعضای رابط مشخصشده در نقشه سازه گفته میشود.
این فرآیند تنها به بتنریزی محدود نمیشود، بلکه مجموعهای از عملیات از آمادهسازی محل تا آرماتوربندی، قالببندی، بتنریزی و عملآوری بتن را شامل میشود.
بهطور کلی مراحل شناژبندی میتواند شامل موارد زیر باشد:
1_بررسی نقشه سازه
2_آماده سازی محل اجرای شناژ
3_آمادهسازی و بستن آرماتورها
4_کنترل پوشش بتنی میلگردها
5_اجرای قالب بندی در صورت نیاز
6_بتن ریزی
7_تراکم مناسب بتن
8_عمل آوری بتن
جزئیات مربوط به آرماتورها، پوشش بتن، قالببندی، بتنریزی و عملآوری باید مطابق نقشه و مشخصات فنی پروژه و ضوابط مربوط به سازههای بتنآرمه کنترل شود.
یکی از مهمترین دلایل استفاده از شناژ، ایجاد ارتباط و یکپارچگی میان اجزای مشخص ساختمان است.
فرض کنید چند بخش از یک ساختمان باید طبق طراحی سازه با یکدیگر در ارتباط باشند. کلاف یا شناژ میتواند این ارتباط را برقرار کند و باعث شود اجزای مربوطه مطابق سیستم طراحیشده رفتار کنند.
البته این موضوع به معنی آن نیست که هرچه شناژ بیشتر یا بزرگتر باشد، ساختمان الزاماً مقاومتر خواهد شد.
افزایش بیدلیل بتن یا میلگرد میتواند با طراحی سازه مغایرت داشته باشد. بنابراین شناژ باید دقیقاً بر اساس نقشه و محاسبات پروژه اجرا شود.
شناژها را میتوان با توجه به محل و جهت اجرای آنها دستهبندی کرد.
رایجترین اصطلاحاتی که در پروژههای ساختمانی استفاده میشود عبارتاند از:
• شناژ افقی
• شناژ قائم یا عمودی
• شناژ فونداسیون
• کلافهای افقی و قائم در برخی ساختمانهای بنایی
شناژ افقی عضوی است که در راستای افقی اجرا میشود و در سیستم سازهای مربوط، وظیفه ارتباط میان بخشهای مشخص ساختمان را بر عهده دارد.
یکی از کاربردهای شناژ افقی میتواند ارتباط میان پیهای منفرد باشد؛ البته تنها زمانی که چنین عضوی در طراحی سازه پیشبینی شده باشد.
در ساختمانهای دارای مصالح بنایی نیز کلافهای افقی ممکن است در ترازهای مشخص اجرا شوند.
شناژ قائم یا عمودی عضوی است که در جهت قائم اجرا میشود و در سیستمهایی که برای آن طراحی شده، میتواند ارتباط میان کلافهای افقی و بخشهای مختلف ساختمان را برقرار کند.
در ساختمانهای با مصالح بنایی، کلافهای قائم میتوانند در کنار کلافهای افقی بخشی از سیستم کلافبندی باشند.
با این حال، شناژ قائم را نباید صرفاً «ستون کوچک» در نظر گرفت؛ عملکرد و جزئیات آن به طراحی سازه بستگی دارد.
| ویژگی | شناژ افقی | شناژ قائم |
|---|---|---|
| جهت اجرا | افقی | عمودی |
| کاربرد | ارتباط افقی میان اجزای مشخص | ارتباط قائم میان اجزای مشخص |
| محل اجرا | بسته به سیستم سازهای | بسته به طراحی ساختمان |
| شکل اجرا | معمولاً عضو بتنآرمه یا کلاف طراحیشده | معمولاً کلاف قائم بتنآرمه در سیستم مربوط |
| آرماتورگذاری | طبق نقشه سازه | طبق نقشه سازه |
| ابعاد | وابسته به طراحی | وابسته به طراحی |
شناژ فونداسیون اصطلاحی است که معمولاً برای کلاف یا عضوی در محدوده پی استفاده میشود که طبق طراحی، وظیفه ارتباط میان بخشهای مشخص فونداسیون را بر عهده دارد.
برای مثال، در ساختمانی با پیهای منفرد ممکن است کلافهایی برای ارتباط میان پیها در نقشه سازه طراحی شده باشد.
در این حالت شناژ به معنای خود فونداسیون نیست.
فونداسیون وظیفه انتقال بار ساختمان به زمین را بر عهده دارد، در حالی که شناژ بسته به طراحی، میتواند وظیفه کلاف کردن و ارتباط میان بخشهای مشخص را داشته باشد.
این دو اصطلاح گاهی با یکدیگر اشتباه گرفته میشوند، اما شناژ و فونداسیون یکسان نیستند.
| مورد | شناژ | فونداسیون |
|---|---|---|
| وظیفه اصلی | اتصال و کلاف کردن اجزای مشخص | انتقال بار سازه به زمین |
| محل اجرا | بسته به سیستم سازهای | در بخش زیرین ساختمان و در ارتباط با زمین |
| طراحی | بر اساس سیستم سازهای | بر اساس بار، خاک و سیستم پی |
| جایگزین یکدیگر | خیر | خیر |
| نیاز به نقشه سازه | بله | بله |
بنابراین شناژ را نمیتوان جایگزین فونداسیون کرد و برعکس.
واژه «کلاف» در ساختمان مفهوم نسبتاً عمومیتری دارد و به عضوی گفته میشود که برای ایجاد ارتباط و یکپارچگی میان بخشهایی از ساختمان مورد استفاده قرار میگیرد.
در بسیاری از پروژهها، اصطلاح شناژ نیز برای برخی کلافهای بتنآرمه استفاده میشود.
با این حال، برای تشخیص دقیق عملکرد یک عضو باید به نقشه سازه، محل اجرا و وظیفه طراحیشده آن مراجعه کرد.
در ساختمانهای بنایی، کلافهای افقی و قائم نیز میتوانند بخشی از سیستم یکپارچهسازی ساختمان باشند و ضوابط اختصاصی خود را دارند.
آرماتوربندی یکی از مراحل مهم اجرای شناژ بتنآرمه است.
در حالت کلی، آرماتورهای طولی و عرضی در جای خود قرار میگیرند و پس از کنترل موقعیت، بتنریزی انجام میشود.
اما تعداد و قطر میلگردها، فاصله خاموتها، محل وصلهها و سایر جزئیات را نمیتوان بهصورت یک عدد ثابت برای تمام ساختمانها اعلام کرد.
این اطلاعات باید از نقشه سازه استخراج شود.
1_ بررسی نقشه آرماتوربندی
2_ آمادهسازی میلگردها
3_ برش و خم میلگرد طبق نقشه
4_ قرار دادن میلگردهای طولی
5_ نصب خاموتها
6_ بستن آرماتورها
7_ تأمین پوشش بتنی
8_ کنترل نهایی پیش از بتنریزی
یکی از سؤالات رایج درباره شناژ، سایز میلگرد آن است.
اما نمیتوان گفت تمام شناژها باید با یک قطر میلگرد مشخص اجرا شوند.
قطر، تعداد و آرایش میلگردها بر اساس عواملی مانند:
• ابعاد عضو
• بارهای وارد بر سازه
• طول عضو
• نحوه اتصال
• سیستم سازهای
• شرایط پروژه
• الزامات طراحی
تعیین میشود.
بنابراین میلگرد شناژ باید مطابق نقشه سازه و مشخصات فنی پروژه انتخاب شود.
خاموت، آرماتور عرضی مورد استفاده در اعضای بتنآرمه است که در کنار میلگردهای طولی قرار میگیرد.
در شناژ بتنآرمه نیز خاموتها طبق جزئیات طراحی در فواصل مشخص قرار میگیرند.
فاصله خاموتها را نباید بهصورت تجربی تعیین کرد؛ زیرا ممکن است در قسمتهای مختلف عضو، الزامات متفاوتی وجود داشته باشد.
کاور یا پوشش بتن، فاصله مناسب بین سطح بیرونی بتن و میلگردهای داخل آن است.
وجود پوشش مناسب برای حفاظت میلگرد و تأمین دوام عضو اهمیت دارد.
برای حفظ موقعیت میلگردها نیز معمولاً از اسپیسر یا روشهای مناسب فاصلهگذاری استفاده میشود.
قبل از شروع عملیات، محل شناژ، ابعاد، تراز، آرماتورها و جزئیات اتصال باید با نقشه سازه تطبیق داده شود.
این مرحله اهمیت زیادی دارد، زیرا تغییرات اجرایی نباید صرفاً بر اساس تجربه کارگاهی انجام شوند.
میلگردها بر اساس نقشه، جدول خم و برش و مشخصات فنی آماده میشوند.
در این مرحله باید قطر و طول میلگردها و همچنین محل خمها و وصلهها کنترل شود.
میلگردهای طولی و خاموتها در موقعیت تعیینشده قرار میگیرند.
بستن صحیح آرماتورها باعث میشود موقعیت میلگردها در زمان قالببندی و بتنریزی حفظ شود.
در صورت نیاز به قالب، قالبها باید از نظر:
• ابعاد
• تراز
• شاقول
• استحکام
• آببندی
کنترل شوند.
قالببندی ضعیف میتواند هنگام بتنریزی تغییر شکل دهد.
پس از تأیید آرماتورها و قالب، بتن مطابق مشخصات فنی پروژه در عضو قرار میگیرد.
بتن باید بهگونهای اجرا و متراکم شود که حفرههای داخلی و کرموشدگی ایجاد نشود.
عملآوری بخش مهمی از فرآیند اجرای بتن است.
بتن پس از بتنریزی باید طبق روش مناسب و متناسب با شرایط پروژه مراقبت شود تا شرایط لازم برای کسب عملکرد مورد انتظار آن فراهم شود.
شناژ باید مطابق نقشه سازه اجرا شود.
ابعاد عضو نباید بدون تأیید فنی تغییر کند.
تعداد و قطر میلگردها باید با نقشه تطبیق داشته باشد.
فاصله خاموتها باید کنترل شود.
پوشش بتنی میلگردها باید تأمین شود.
محل وصلهها باید مطابق جزئیات طراحی باشد.
قالبها باید قبل از بتنریزی کنترل شوند.
تراکم بتن باید به شکل مناسب انجام شود.
عملآوری بتن نباید نادیده گرفته شود.
شناژ یا کلاف میتواند در سیستم سازهای مناسب، بخشی از فرآیند ایجاد یکپارچگی ساختمان باشد؛ اما نمیتوان گفت صرفاً اجرای شناژ ساختمان را ضدزلزله میکند.
مقاومت ساختمان در برابر زلزله به مجموعهای از عوامل وابسته است؛ از جمله:
• سیستم باربر جانبی
• طراحی سازه
• نوع فونداسیون
• کیفیت مصالح
• اتصالات
• اجرای صحیح
• جزئیات کلافبندی
• رعایت ضوابط طراحی لرزهای
بنابراین برای ارزیابی عملکرد لرزهای ساختمان باید کل سیستم سازهای بررسی شود.
شناژ ممکن است در چارچوب سیستم طراحیشده به یکپارچگی اجزای پی کمک کند، اما راهحل قطعی برای جلوگیری از نشست ساختمان نیست.
نشست میتواند به عوامل مختلفی مانند:
• نوع خاک
• ظرفیت باربری زمین
• تراکم خاک
• میزان بار ساختمان
• شرایط آب زیرزمینی
• نوع فونداسیون
وابسته باشد.
اگر مشکل اصلی از خاک یا طراحی فونداسیون باشد، اضافهکردن شناژ بدون بررسی علت مشکل راهحل اصولی محسوب نمیشود.
برای شناژ یک «ابعاد استاندارد واحد» که برای همه ساختمانها مناسب باشد وجود ندارد.
ابعاد شناژ بر اساس عواملی مانند:
• سیستم سازهای
• نیروهای طراحی
• طول عضو
• نحوه اتصال
• شرایط پروژه
• الزامات آییننامهای
تعیین می شود.
به همین دلیل نباید عددی که برای یک پروژه مناسب است را برای همه ساختمانها بهعنوان استاندارد عمومی معرفی کرد.
مرجع اصلی تعیین ابعاد شناژ، نقشه سازه و محاسبات پروژه است.
تعداد طبقات ساختمان میتواند بر بارهای وارد بر سازه تأثیر بگذارد، اما تنها عامل تعیینکننده ابعاد و آرماتور شناژ نیست.
نوع سیستم سازهای، شرایط زمین، بارگذاری، دهانهها و نحوه اتصال اعضا نیز اهمیت دارند.
بنابراین نمیتوان تنها بر اساس تعداد طبقات گفت که مثلاً یک شناژ مشخص برای تمام ساختمانهای یکطبقه یا دوطبقه مناسب است.
یکی از اشتباهات خطرناک، اجرای شناژ بر اساس تجربه استادکار و بدون بررسی نقشه سازه است.
تعویض میلگرد با قطر دیگر بدون بررسی مهندس سازه میتواند جزئیات طراحی را تغییر دهد.
خاموتها بخشی از سیستم آرماتوربندی هستند و تغییر فاصله یا تعداد آنها باید مطابق نقشه انجام شود.
قرار گرفتن میلگرد بیش از حد نزدیک به سطح بتن میتواند دوام و حفاظت میلگرد را تحت تأثیر قرار دهد.
عدم تراکم مناسب، جداشدگی یا ایجاد حفره در بتن میتواند کیفیت عضو را کاهش دهد.
پایان بتنریزی به معنی پایان عملیات اجرایی بتن نیست و عملآوری مناسب اهمیت زیادی دارد.
| مورد کنترل | وضعیت |
|---|---|
| محل شناژ مطابق نقشه است | ☐ |
| قطر میلگردها مطابق نقشه است | ☐ |
| فاصله خاموتها کنترل شده است | ☐ |
| محل وصلهها کنترل شده است | ☐ |
| کاور بتن تأمین شده است | ☐ |
| بتن مطابق مشخصات پروژه است | ☐ |
| آرماتورها مهار شدهاند | ☐ |
| قالببندی کنترل شده است | ☐ |
ضرورت اجرای شناژ به سیستم سازهای و نقشه پروژه بستگی دارد.
در برخی ساختمانها، کلافها بخشی از الزامات سیستم سازهای هستند و در برخی سیستمها انتقال نیرو و یکپارچگی اجزا با روشهای دیگری تأمین میشود.
بنابراین نمیتوان گفت همه ساختمانها بدون استثنا به یک نوع شناژ نیاز دارند.
نوع، محل و جزئیات شناژ باید توسط طراحی سازه مشخص شود.
شناژ یکی از اعضای کلافکننده ساختمان است که بسته به سیستم سازهای برای ایجاد ارتباط و یکپارچگی میان بخشهای مشخص ساختمان طراحی و اجرا میشود.
شناژ میتواند بهصورت افقی یا قائم اجرا شود و در سیستمهای مختلف ساختمانی کاربردهای متفاوتی داشته باشد.
نکته مهم این است که شناژ را نباید با فونداسیون، ستون یا تیر یکسان دانست. فونداسیون برای انتقال بار ساختمان به زمین طراحی میشود، در حالی که شناژ بسته به طراحی میتواند وظیفه کلاف کردن و ارتباط میان اجزای مشخص را بر عهده داشته باشد.
همچنین ابعاد شناژ، تعداد میلگرد، قطر میلگرد و فاصله خاموتها یک عدد ثابت برای تمام ساختمانها نیست و باید مطابق نقشه سازه و شرایط پروژه تعیین شود.
در نهایت، اجرای صحیح آرماتوربندی، تأمین کاور، قالببندی مناسب، بتنریزی صحیح، تراکم بتن و عملآوری مناسب، همگی در کیفیت عضو بتنآرمه مؤثر هستند.
ثبت دیدگاه